De volgende tekst is een transcriptie. Deze geeft in grote lijnen de inhoud weer van een van onze video-opnamen, gemaakt voor ons format ‘BioProphyl & gasten’. Voor een betere leesbaarheid wijkt de tekst op enkele plaatsen licht af, terwijl de inhoud in de kern behouden is gebleven.
Dit interviewverslag met Michael Schlimpen is in september 2018 opgenomen op de hoofdvestiging van BioProphyl in Nitz.
Wat is de EAV-meting volgens Dr. Voll?
Dennis Devooght (Dennis): Hartelijk welkom bij BioProphyl en vrienden. Fijn dat u er weer bij bent. Mijn naam is Dennis Devooght en naast mij zit Michael Schlimpen. Hallo Michael.
Michael Schlimpen (Michael): Hallo.
Dennis: Michael is Duitse natuurgeneeskundig behandelaar (Heilpraktiker) in de Heupenmühle en vanaf volgend jaar januari in het Gesundheitspark in Kelberg. Vandaag hebben we Michael uitgenodigd om over de EAV-meting te praten. EAV-test, EAV-meting: dat voert u uit. Wat is het in het algemeen?
Michael: EAV staat in de eerste plaats voor elektroacupunctuur volgens Voll. Dr. Voll was de arts die deze methode heeft ontwikkeld. In grote lijnen gaat het om het meten van de huidweerstand op acupunctuurpunten.
Dennis: Ik moest dat zelf leren. Eerder had ik er veel over gehoord, ook over kinesiologische tests. Er bestaan verschillende meetmethoden, maar dit is weer iets anders. Waar ligt het onderscheid? Waarin verschilt dit van een kinesiologische meting? Want u, of een Heilpraktiker, gebruikt dan ook die testsets. Voor de cliënt is het op dat moment misschien niet helemaal te onderscheiden.
Michael: Precies, deze tests worden in veel vormen aangeboden. Het gaat dan om een testset met verschillende buisjes, die als drager dienen voor de test die wordt uitgevoerd.
Ik ben geen deskundige in kinesiologie, maar daarbij worden uiteindelijk spiergroepen getest. Als een patiënt bijvoorbeeld een stof in de hand houdt of op de navel legt, kan dat stress voor de spier veroorzaken, die dan zwak test. Dat is natuurlijk een heel andere meetmethode dan wanneer ik de huidweerstand op een heel precies bepaald punt meet.
Hoe werkt de testmethode?
Dennis: Kunt u de EAV-meting kort uitleggen? Wat doet men en hoe wordt de meting uitgevoerd?
Michael: Dr. Voll ontdekte eerst dat we niet zomaar een huidweerstand hebben, maar dat die op acupunctuurpunten iets hoger is dan in het omliggende weefsel. Hoe verfijnder de meettechniek, hoe beter men kan vaststellen dat iedere gezonde persoon binnen een bepaald bereik zit, uiteraard met een individuele spreiding.
Hij begon verschillende metingen uit te voeren. De acupunctuurpunten aan de uiteinden van de vingers staan grofweg voor bepaalde organen, weefsels of energetische systemen. Met deze eerste meting kan men dus alle vingerpunten meten en eerste voorzichtige conclusies trekken over mogelijke regulatiestoornissen.
Daarna volgt een tweede test, de zogeheten resonantietest. Dan worden de testampullen gebruikt. Die worden in de testhouder van het apparaat geplaatst. U kunt zich voorstellen dat de frequentie van de stof in die houder dan aan de voorkant op de meetstift staat.
Daarmee wordt het acupunctuurpunt direct geconfronteerd. Als ik een geneeskrachtige stof heb, een fytotherapeutisch middel, en die verbetert de regulatie, dan gaat een punt met een mogelijk te hoge meetwaarde meteen naar het normale bereik. Zo zie ik dat deze stof de regulatie van het lichaam verbetert.
Interpretatie van de testresultaten
Dennis: Wat kan deze meting nu wel en niet? Welke uitspraken kan men ermee doen en welke misschien niet?
Michael: Dat vind ik de boeiendste vraag van vandaag. Fabrikanten maken soms natuurlijk heel agressief reclame voor alles wat men met de apparaten zou kunnen doen. Veel mensen die eerst naar de arts gaan, krijgen een bloedonderzoek of een ander laboratoriumonderzoek. Dat is in de eerste plaats kwantitatieve diagnostiek: een waarde klopt niet, is te hoog of te laag.
Maar een laboratorium vertelt u niet wat u nu moet doen of laten. Bijvoorbeeld: de nieren filteren onvoldoende. Dat is aanvankelijk een soort lijst met gebreken van de autokeuring. Bij elektroacupunctuur brengt u verschillende frequenties in het lichaam en krijgt u feedback. Het lichaam geeft dan aan wat het zou helpen zichzelf beter te reguleren. Ik vind dit een heel zinvolle aanvulling op klassieke kwantitatieve diagnostiek zoals in een laboratorium, die ik ook veel in mijn praktijk gebruik.
Wat elektroacupunctuur niet kan, is juist die kwantitatieve diagnostiek. Een eenvoudig voorbeeld: men bekijkt de micronutriënten en denkt dat zink in de winter misschien een aandachtspunt is. Men voegt een meetampul met een zinkpreparaat toe. Als de patiënt positief reageert, dus de meetwaarde verbetert, kan ik niet zeggen of hij een heel laag zinkgehalte heeft, een licht tekort, of gewoon wat meer zink nodig heeft omdat in zijn gezin of werkomgeving de eerste infecties rondgaan.
Het systeem geeft dan feedback dat zink nu zou helpen. Daarom vervangt het geen klassieke reguliere diagnostiek. Maar ik vind het een zinvolle aanvulling om te bekijken waar we het lichaam bij de regulatie kunnen ondersteunen.
Dennis: U neemt het als onderdeel in een behandeling op, maar het vervangt niet al het andere.
Michael: Precies!
Voorwaarden voor het uitvoeren van de test
Dennis: Als ik bij u kom voor een eerste test, zijn er dan bepaalde voorwaarden? Moet ik op een speciale manier eten of ergens op letten voordat ik kom?
Michael: Nee! Een paar dingen maken de test moeilijker. Twee- tot driemaal per jaar komt het bijvoorbeeld voor dat een test niet uitvoerbaar is. Dat kan gebeuren bij een extreem droge huid, want er is een bepaalde vochtigheid nodig om elektrische waarden te meten. Een ander probleem zijn kleine verwondingen: daarbij is de huidweerstand sterk verhoogd en krijgt men geen reproduceerbare resultaten.
Verder kan iedereen gewoon komen zoals hij is. We hadden een hoefsmid met een recente verbrijzelingsbreuk van het scheenbeen. Hij zat helemaal in metaal en testen was onmogelijk.
In mijn praktijk let ik erop dat men geen mobiele telefoon op het lichaam draagt. Dat was voor ons interessant, omdat de fabrikant daar niets over had gezegd. Ik had een patiënt bij wie alle waarden boven de norm lagen. De normaalwaarde eindigt bij 60 en elke waarde bij hem was 67. Ik dacht: hier klopt iets niet.
Hij zei toen dat zijn telefoon nog in zijn zak zat. Die legde hij weg. We praatten vijf minuten, maten opnieuw en kregen een heel ander resultaat. Daar let ik nu meteen op bij de test. Verder wordt iedereen gewoon genomen zoals hij binnenkomt.
Wat de testresultaten voor patiënten betekenen
Dennis: Als u een bloedonderzoek doet en ik bijvoorbeeld een vitamine D3-waarde krijg, kunnen veel mensen daar al iets mee. Ze kunnen in een naslagwerk of boek opzoeken wat de waarden betekenen en welke aanbevelingen er zijn.
Kan een leek iets met de waarden die u meet?
Michael: Bij elektroacupunctuur ligt dat anders. Hier worden verschillende medicijnen getest om te zien hoe ze werken. De patiënt zou dan moeten weten welk medicijn het is, hoe het werkt en waarvoor het wordt gebruikt. Meestal laat de therapeut eerst een algemeen laboratoriumonderzoek doen, een bloed- of ontlastingstest, en gebruikt vervolgens elektroacupunctuur om te zien met welke medicijnen hij het geheel aanpakt, welke alternatieven er zijn en wat nog ontbreekt.
Men moet ook bedenken dat laboratoriumtests geld kosten. Een natuurgeneeskundig laboratoriumonderzoek kan tussen 100 en 200 euro kosten. Een elektroacupunctuurtest, met een vaste prijs tussen 65 en 80 euro, kan echter al veel verschillende gebieden op relevantie onderzoeken. Daarna kan men samen met de patiënt beslissen of verdere laboratoriumtests gewenst zijn.
In de winter is het bijvoorbeeld bijna niet meer zinvol vitamine D te meten, omdat tekorten heel vaak voorkomen. Een vitamine D-test kost tussen 27 en 30 euro, terwijl goede preparaten tussen 8 en 15 euro kosten. Men moet dus afwegen of alles meten de moeite waard is, vooral als het preparaat toxicologisch relatief weinig problematisch is.
Kwalificatie en ervaring van Heilpraktiker met de meetmethode
Dennis: Het is natuurlijk ook interessant dat u al veel jaren ervaring hebt op dit gebied. Hoe kan een patiënt herkennen of een Heilpraktiker gekwalificeerd is?
Michael: In mijn praktijk werk ik vooral via aanbevelingen. Een tandartspraktijk beveelt mij aan voor tests of mijn netwerk van osteopaten en andere therapeuten verwijst mensen naar mij. Dat schept al een vertrouwensbasis.
Voor de patiënt is het inderdaad moeilijk. Kwaliteitsborging is niet vast verankerd in de opleiding tot Heilpraktiker. Velen specialiseren zich in bepaalde gebieden en hebben weinig of geen ervaring met medische apparatuur. Bijscholing vindt meestal rechtstreeks bij de fabrikanten plaats. Die bieden basiscursussen en vaak ook vervolgcursussen aan.
Dennis: Dus is het voor de patiënt moeilijk de kwaliteit van de behandeling in te schatten?
Michael: Ja, precies. Voor de patiënt is het echt moeilijk te beoordelen of de therapeut gekwalificeerd is. Als op mijn bord ‘acupunctuur’ staat, is de vraag: heb ik een weekendcursus gedaan of twee jaar in China gestudeerd? De beroepsverenigingen van Heilpraktiker houden zich hiermee bezig.
Als u naar iemand gaat met heel veel testsets, die echt een halfuur, drie kwartier of een uur tijd neemt en heel gedifferentieerd test, mag u ervan uitgaan dat die collega goed over het testverloop nadenkt.
Verder is een EAV-meting geen hekserij. In principe moet men de stift op het acupunctuurpunt plaatsen, het punt goed raken en steeds met dezelfde druk meten.
Toen ik ermee begon, had ik ook meer dan drie maanden nodig om reproduceerbare resultaten te krijgen. Zoals bij elk ambacht draait het om oefenen. Maar echte kwaliteitsborging, met certificaten voor therapeuten, blijft een aandachtspunt. Absoluut.
Dennis: We zijn heel blij dat u vandaag bij ons bent. U bent niet alleen succesvol als Heilpraktiker, maar ook veelgevraagd als spreker. Dat kan het voor onze kijkers moeilijk maken een afspraak te krijgen. Als iemand geïnteresseerd is en zegt: ‘Dat klinkt geweldig, dat wil ik doen’, hoe vindt die dan iemand die het aanbiedt?
Michael: Er zijn verschillende mogelijkheden. Als men belangstelling heeft voor een bepaald apparaat, kan men bij de fabrikant informeren. De meeste bedrijven hebben een therapeutendatabank met Heilpraktiker of artsen die het apparaat hebben aangeschaft. Men kan dus rechtstreeks bij het bedrijf navragen.
Verder raad ik altijd aan bij de beroepsverenigingen van Heilpraktiker te kijken. Ik sta bijvoorbeeld in de therapeutendatabank van mijn vakvereniging. Daar zijn ook mijn aandachtsgebieden vermeld, zoals RV of elektroacupunctuur als diagnostische methode.
Betrouwbaarheid van de methode en reproduceerbaarheid van resultaten
Dennis: Bij methoden die Heilpraktiker gebruiken, speelt reproduceerbaarheid vaak een rol. Zou u dit als een betrouwbare methode beschouwen? En hoelang bestaat ze al?
Michael: Voor mij is het een betrouwbare methode, anders zou het vreemd zijn te zeggen dat ik dit al twaalf jaar doe. Het apparaat was er al voordat ik in de Heupenmühle kwam. Het behoorde tot de toenmalige tandartspraktijk. Ik heb 2 jaar hardnekkig geweigerd ermee te werken en gezegd: ‘Jullie met jullie trillingen.’
Toen betaalde de toenmalige leidinggevende van de Heupenmühle een basiscursus voor mij en zei dat we het apparaat zouden verkopen als ik het daarna nog steeds allemaal ‘onzin’ vond. Maar toen ontmoette ik de ingenieur die het had ontwikkeld. Hij legde de ideeën van de arts uit en ik vond het interessant. De apparaten bestaan sinds eind jaren 70, begin jaren 80. Er zijn ook artsenverenigingen voor elektroacupunctuur die er veel onderzoek mee doen.
Kosten van een EAV-onderzoek
Dennis: Wat kost het? We hadden het net over de transparantie van de resultaten. Waar moet men rekening mee houden?
Michael: Bij transparantie is het belangrijk de prijzen te kennen. Bij mij staan alle prijzen direct op de website. Veel hangt af van de tijd. Vroeger hadden EAV-therapeuten twee tot drie uur nodig voor de test. Als ik mijn volledige diagnostiek op EAV baseer, moet ik veel intensiever testen dan wanneer ik vooraf een laboratoriumonderzoek laat doen.
Dat moet de cliënt ook betalen. Ik plan altijd een uur voor een EAV-test en reken daarvoor tussen 60 en 80 euro. In principe bestaat het klassieke Eifeltarief van 1 euro per minuut, maar bedrijfseconomisch wordt dat steeds moeilijker vol te houden. Er moet ook iets voor de apparaten worden gerekend, omdat ze jaarlijks onderhoud nodig hebben en er soms iets kapotgaat. Daardoor is het lastig. Persoonlijk zou ik kritisch worden wanneer iets meer dan 150 euro gaat kosten.
Dennis: Er schiet me nog iets te binnen. De testampullen worden geleverd door bedrijven die op de betreffende gebieden actief zijn. Kan een geïnteresseerde ook iets meenemen en zeggen: ‘Dit zou ik graag willen laten testen’?
Michael: Dat doen zelfs veel mensen. Als ze bepaalde pasta, meel of een bepaalde olie hebben, zeggen ze: ‘Dit gebruik ik altijd.’ Dat kan. Ik heb eigenlijk altijd lege ampullen waarin snel iets kan worden gedaan.
U noemde ook de tandartspraktijk. Ja, ik heb allerlei materialen die in de tandartspraktijk worden gebruikt en die kunnen we testen. Dat werkt heel goed.
Wanneer is een EAV-onderzoek zinvol?
Dennis: Tot slot: waarom zou men dit doen?
Michael: Als allerlei reguliere onderzoeken al zijn uitgevoerd, kan men zeggen: ‘Ik wil aanvullend ook functioneel bekijken met welke preparaten ik het beste kan behandelen.’ Het lichaam geeft immers meteen feedback. Als aanvulling op de reguliere geneeskunde vind ik dit heel zinvol.
Dennis: Hartelijk dank, Michael. Dank u allen voor uw aandacht. Ik wens u nog een heel fijne dag. Binnenkort willen we nog eens over een heel ander boeiend onderwerp praten. Dat en meer de volgende keer. Het allerbeste en nogmaals bedankt.
Michael: Tot ziens.
Over Michael Schlimpen
Michael Schlimpen is een ervaren Duitse natuurgeneeskundig behandelaar (Heilpraktiker) met een passie voor planten en natuurgeneeskunde. Naast zijn werk in de natuurgeneeskundige praktijk beheert hij het project ‘Hinterbächlers Ernteparadies’, een indrukwekkend stuk land waarop hij de beginselen van permacultuur toepast. Hij geeft ook seminars en opleidingen om zijn kennis van permacultuur, oude fruitrassen en natuurlijke teelt door te geven. Zijn praktijk en tuin getuigen van zijn toewijding en inzet voor natuur en gezondheid.
Het oorspronkelijke video-interview vindt u hier op YouTube.de.



