Wat zijn omega 3-vetzuren?
Vetzuren zijn ketens van verschillende lengte met maximaal 26 koolstofatomen. Als deze door enkelvoudige chemische bindingen met elkaar zijn verbonden, gaat het om verzadigde vetzuren. Men spreekt van onverzadigde vetzuren wanneer er één of meer dubbele bindingen aanwezig zijn. Daartoe behoren ook de omega 3-vetzuren, die vooral als lange moleculen een waardevol onderdeel van onze voeding vormen en de gezondheid bevorderen.
Omega 3-vetzuren zijn van levensbelang voor ons lichaam, zodat we ze regelmatig via de voeding moeten innemen. In ons lichaam worden ze omgezet in hormoonachtige stoffen, zogenaamde eicosanoïden en docosanoïden, die uiteenlopende effecten in onze stofwisseling hebben. De langeketenvetzuren eicosapentaeenzuur (EPA) en docosahexaeenzuur (DHA) vormen hiervoor de uitgangsstoffen.
Wat maakt EPA en DHA zo bijzonder?
EPA en DHA zijn twee van de voor ons organisme essentiële langeketenvetzuren uit de omega 3-groep. Ze komen vooral voor in dierlijke vetten. Ons lichaam kan ze in beperkte mate zelf aanmaken uit alfa-linoleenzuur, een omega 3-vetzuur uit plantaardige bronnen. Hoe de omzetting precies verloopt, kunt u op de productpagina van onze krillolie nalezen. Dit proces vindt echter slechts in beperkte mate plaats, omdat de activiteit van het hiervoor benodigde enzym beperkt is en het tegelijkertijd ook nodig is voor andere processen in de vetstofwisseling.
Onder normale voedingsomstandigheden kan plantaardig alfa-linoleenzuur daarom EPA en DHA niet vervangen. Daarnaast bepaalt de verhouding tussen omega 6- en omega 3-vetzuren hoeveel EPA en DHA worden gevormd. Daarbij geldt: hoe kleiner de verhouding tussen beide soorten vetzuren, hoe groter de kans dat EPA en DHA kunnen worden gevormd. Idealiter zou de verhouding tussen omega 6- en omega 3-vetzuren volgens vakverenigingen 5 op 1 moeten zijn. Ons westerse voedingspatroon heeft echter een daadwerkelijke verhouding van 20 op 1.
In welke voedingsmiddelen zitten omega 3-vetzuren?
Goede omega 3-bronnen zijn bepaalde plantaardige oliën, zoals koolzaad- en lijnzaadolie, en de vette zeevissen haring, zalm en makreel. De DGE beveelt een dagelijkse inname van 250 mg EPA en DHA aan, die goed kan worden gedekt met één tot twee vismaaltijden per week.
Maar niet iedereen wil vis eten of kan die verdragen vanwege een voedselallergie. Olie uit microalgen die rijk is aan omega 3-vetzuren is in dat geval het optimale alternatief om in de behoefte te voorzien. De olie van de algensoort Schizochytrium is sinds 2003 officieel als novel food toegelaten en moet minstens 32 % van het vetzuur DHA bevatten.



